PARAMARIBO – President Jennifer Geerlings-Simons heeft aangekondigd dat de regering binnen drie maanden een nieuw landbouwplan wil presenteren om de agrarische sector nieuw leven in te blazen. De sector wordt opnieuw omschreven als cruciaal voor de economie, maar de voorgestelde maatregelen doen sterk denken aan eerdere plannen die door opeenvolgende regeringen zijn gepresenteerd – en nooit structureel zijn

uitgevoerd.

Volgens Simons wil de regering dit keer inzetten op een praktisch uitvoerbaar plan in samenwerking met de private sector. Daarvoor worden werkgroepen ingesteld die het oude masterplan moeten herzien, actuele problemen moeten benoemen en concrete oplossingen moeten aandragen. Toch klinkt veel van wat nu wordt genoemd als oude wijn in nieuwe zakken.

Investeringen: oude ideeën in een nieuw jasje

De

aangekondigde investeringen in de agrarische sector zijn grotendeels herhalingen van bekende thema’s die ook in eerdere beleidsperiodes werden genoemd:

1. Productie en verwerking: herstel van proefstations, versterking van regiokantoren en stimulering van rijst- en maniokproductie.
2. Exportbevordering: uitbreiding van de export van hooglandrijst naar Jamaica, Mexico en Nederland.
3. Internationale richtlijnen: afronding van een Plant Health Lab en Residuelab om te voldoen aan internationale standaarden en de export naar Europa en de
   regio te vergemakkelijken.
4. Financiering: betere toegang tot kapitaal en eerlijke prijzen voor boeren, met nadruk op Nickerie.
5. Opleiding en organisatie: investeringen in menselijk kapitaal, regionale begeleiding en samenwerking met de private sector.

Hoewel deze initiatieven waardevol zijn, is het onduidelijk wat er dit keer anders wordt gedaan om te garanderen dat plannen ook daadwerkelijk worden uitgevoerd.

Bbp-bijdrage als harde graadmeter

Minister Mike

Noersalim (LVV) erkende dat Suriname in het verleden te veel plannen zonder uitvoering heeft gehad. De bijdrage van de landbouwsector aan het bruto binnenlands product (bbp) – die in de afgelopen jaren daalde van 11 naar 5 procent – zou daarom het belangrijkste meetinstrument moeten worden voor het nieuwe beleid.

Een stijgende bbp-bijdrage is niet alleen een economische graadmeter, maar ook

het bewijs dat het beleid daadwerkelijk effect heeft. Alleen wanneer landbouwproductie, export en werkgelegenheid aantoonbaar groeien, kan de regering spreken van succes.

De minister van Landbouw moet daarom rechtstreeks worden beoordeeld op de bijdrage van zijn sector aan het bbp. Externe en onafhankelijke instanties moeten toezien dat de cijfers objectief en niet gemanipuleerd worden. Deze controle is bovendien een belangrijke

taak voor alle parlementsleden, die de regering namens het volk moeten aanspreken op transparantie en resultaatgericht beleid.

Tijd voor meetbare resultaten

De geloofwaardigheid van het nieuwe landbouwplan hangt af van transparante verantwoording en duidelijke doelstellingen. Het kabinet-Simons en minister Noersalim zullen dit keer niet kunnen volstaan met intenties op papier: ze moeten worden afgerekend op concrete

resultaten, met de bbp-bijdrage als harde graadmeter.

Zonder die toetsbare maatstaf dreigt het landbouwplan – net als vele voorgangers – opnieuw te verzanden in goede bedoelingen. Alleen als de cijfers stijgen en externe controle die groei bevestigt, kan Suriname stellen dat de landbouwsector niet langer stilstaat, maar eindelijk weer groeit.