De discussie rond de financiering van de Corantijnbrug roept steeds meer vragen op. Nadat het Surinaamse ministerie van Buitenlandse Zaken verklaarde dat Suriname de brug volledig zelf wil financieren en dat dit tijdens meerdere ontmoetingen met Guyana zou zijn besproken, kwam Georgetown met een opmerkelijke ontkenning: Guyana zegt

nooit officieel over een dergelijke beleidswijziging te zijn geïnformeerd.

Maar minstens zo opmerkelijk is de vraag die nu in Suriname leeft: wanneer is deze koerswijziging eigenlijk met het Surinaamse volk gedeeld?

Een besluit om af te stappen van een gezamenlijke financiering van een

miljardenproject is geen voetnoot. Het gaat om een fundamentele beleidskeuze met grote financiële gevolgen voor Suriname. Toch is nooit publiekelijk aangekondigd dat de regering voor volledige eigen financiering zou kiezen.

Integendeel. Van gesprekken tussen staatshoofden worden doorgaans officiële verslagen en communiqués gepubliceerd. Als de financiering inderdaad

tijdens meerdere ontmoetingen expliciet is gewijzigd, waarom is daar dan nooit openlijk over gecommuniceerd door de Communicatiedienst Suriname (CDS)? Waarom is De Nationale Assemblee hierover niet geïnformeerd? En waarom moest het Surinaamse volk hiervan pas kennisnemen nadat berichtgeving uit Guyana voor ophef zorgde?

De regering zal

deze vragen overtuigend moeten beantwoorden. Want als een beleidswijziging werkelijk al maanden geleden is besproken, had transparantie richting de samenleving voor de hand gelegen. Is dat niet gebeurd, dan is het logisch dat er twijfel ontstaat over de communicatie rond dit dossier.

Het Surinaamse volk heeft

recht op volledige openheid. Publiceer de verslagen van de presidentiële gesprekken waarin deze nieuwe financieringsconstructie zou zijn besproken. Alleen daarmee kan de regering de ontstane onduidelijkheid wegnemen en aantonen wanneer en hoe deze koers daadwerkelijk is vastgesteld.

Lees ook:

De paradox van Simons, Bouva en Tsang verraadt andere motieven over de brug naar Guyana