Een contract uit augustus 2019 laat zien dat Hanisha Jairam tijdens haar periode als president-commissaris van Canawaima Management Company N.V. betrokken was bij het sluiten van een omvangrijke reparatieovereenkomst met Migos Equipments. De totale contractsom bedroeg EUR 365.000, gelijk aan USD 408.800. Jairam staat namens Canawaima op de ondertekeningspagina

van het contract vermeld.

De overeenkomst had betrekking op grote werkzaamheden aan de Canawaima-veerboot. Het ging onder meer om de levering en montage van twee nieuwe roerpropellers met motoren en bedieningspanelen, het demonteren van bestaande DAF-motoren en het plaatsen van nieuwe motoren, las- en staalwerk, en het zandstralen en opnieuw

schilderen van de binnen- en buitenzijde van het schip.

Volgens het contract zou de aannemer op 8 augustus 2019 met de werkzaamheden beginnen. De uitvoering moest plaatsvinden bij de South Drain Terminal in Nickerie. De controle op het uitgevoerde werk lag bij Canawaima Management Company.

De betaling werd in verschillende

fasen opgedeeld. Bij ondertekening moest USD 100.000 worden betaald, gevolgd door USD 104.400 na bewijs van bestelling van de onderdelen. Vervolgens was USD 102.200 verschuldigd bij aankomst van de onderdelen en nog eens USD 102.200 na voltooiing en goedkeuring van de werkzaamheden.

Het contract bepaalde daarnaast dat facturen gekoppeld moesten

zijn aan een door Canawaima goedgekeurd document waaruit bleek dat het betreffende werk daadwerkelijk was uitgevoerd. Ook was de aannemer verplicht gebreken op eigen kosten te herstellen en mocht het werk niet zonder voorafgaande toestemming worden uitbesteed.

Tegen de achtergrond van de huidige technische en financiële problemen rond de Canawaima

krijgt deze overeenkomst extra gewicht. Ondanks de forse uitgave van EUR 365.000, oftewel USD 408.800, kampt de veerdienst jaren later nog steeds met ernstige operationele problemen. Dat roept de vraag op wat er uiteindelijk met deze investering is bereikt en in hoeverre de middelen daadwerkelijk hebben geleid tot een duurzame verbetering van de veerboot.

Daarbij dringt zich ook een bredere vraag op over het beheer van Canawaima door de jaren heen. Als gedurende verschillende bestuursperiodes grote bedragen zijn uitgegeven aan reparaties en onderhoud, maar de veerdienst telkens opnieuw met technische en financiële problemen wordt geconfronteerd, is de vraag gerechtvaardigd of

er werkelijk structureel is geïnvesteerd of vooral tijdelijk is gerepareerd.

De gevolgen van jaren van mogelijk gebrekkig beheer lijken zich nu steeds duidelijker te manifesteren. De kernvraag is daarom niet alleen hoeveel er is uitgegeven, maar vooral wat er met het geld is gedaan, welke werkzaamheden daadwerkelijk zijn uitgevoerd en

of Canawaima duurzaam is onderhouden.

De vraag is daarom of leden van de Raad van Commissarissen en president-commissarissen ter verantwoording worden geroepen voor het gevoerde beleid en de besteding van middelen. Even belangrijk is de vraag of bij benoemingen daadwerkelijk de juiste personen worden aangesteld, met voldoende deskundigheid en verantwoordelijkheid

om Canawaima structureel en duurzaam te beheren.