door Euritha Tjan A Way

TOTNESS — Ramon Hooplot gaat voor de derde keer deze maand naar Coronie. In zijn rugtas zijn lijsten die moeten worden afgegeven op vier scholen. Het gaat snel, want hij heeft ook afspraken in Paramaribo. “Ik ga ook presentie ophalen en ik wil van de leerkrachten

weten of ze hebben ontvangen”, zegt hij tegen de Ware Tijd. Dit alles uit eigen middelen en gedreven door een inzet die normaliter niet zou worden gezocht bij een gepensioneerde man van 65.

Twee jaar terug slaagde geen enkele eindexamenkandidaat  voor het voortgezet onderwijs in Coronie. De grappen over het kennisniveau

van de Coroniaan die doorgaans al worden gemaakt verhevigden. Maar voor de Coronianen zelf was het een moment van reflectie.

“De leerkrachten zijn in oktober begeleid om volgens de methode die oud-docent Marcia Holwijn heeft bedacht de kinderen te leren hoe ze moeten studeren”

Plan

Hooplot, zelf Coroniaan en remigrant weet nog precies

hoe de hulpkreet van het district hem bijbleef. “Er werd een beroep gedaan op Coronianen – ook die buiten het district – om te helpen. Ik besloot dat ik me vooral wilde bezighouden met de jeugd, want daar kan je werkelijk verandering realiseren”, zegt hij in de bus op weg naar Coronie.

Hij benaderde Stichting ter bevordering van de Sociaaleconomische en Maatschappelijke Ontwikkeling van Coronie en er werd een nieuw bestuur geïnstalleerd. Vervolgens werd samenwerking aangegaan met Stichting Jongeren Welzijn Coronie van Rita Graauw en met Vernon Kersout. “Wij hebben toen het plan geschreven en zochten naar een donor.” Die werd

gevonden in TotalEnergies, die 150 kilometer verwijderd van de kust van Coronie een boorplatform aan het opzetten is.

Hooplot: “De organisatie had een presentatie in het district over wat er zou worden gedaan in open zee. En we dachten gelijk: ‘daar moeten we dit project indienen’. We hebben dat gedaan via

de contactpersoon van TotalEnergies en het bedrijf heeft ons in juni van dit jaar laten weten dat het is goedgekeurd.”

Tevreden

Er volgde een periode van mobilisatie en informatie, “omdat we willen dat het district dit project zou dragen, want bij slechte prestaties voelt het hele district het”, benadrukt Hooplot. Alle lagere

scholen van Coronie volgen sinds november bijles. “Maar, het zijn niet gewoon bijlessen;  we helpen de kinderen geen huiswerk maken. De plaatselijke leerkrachten zijn in oktober begeleid om volgens de methode die oud-docent Marcia Holwijn heeft bedacht de kinderen te leren hoe ze moeten studeren.”

Het is geen officiële methode, maar

Holwijn heeft het bedacht en het schijnt te werken. Aan het project doen 191 kinderen en 22 leerkrachten mee. “De leerkrachten worden nu nog begeleid door de drie trainers, onder wie Holwijn zelf, Jenny Boerleider en Regillio Nijman. De leerkrachten geven de huiswerkbegeleiding niet op de school waar ze ‘s morgens werken. Dat leek ons beter om frictie te voorkomen”, vertelt Hooplot.

Vertegenwoordigers van TotalEnergies zijn intussen gaan kijken en vinden het een mooi project. “We hebben de begroting moeten aanpassen, omdat we niet hadden gerekend op transport om de kinderen en leerkrachten te vervoeren. De loopafstanden zijn te groot”, meldt

Hooplot.

Langetermijnproject

Hij verwacht dat geld van TotalEnergies snel binnen zal zijn. “Maar we hebben besloten om niet daarop te wachten. De Coronianen hebben vaker gemerkt dat er mensen in het district komen en allerlei mooie dingen beloven. Uiteindelijk gaat het dan niet door en zakt de motivatie weg. Wij wilden dat

niet en hebben uiteindelijk deze eerste maand uit eigen middelen alles betaald”, zegt Hooplot, dankbaar dat vrienden altijd willen helpen voor een goed doel.

Hij legt uit dat de Coroniaanse scholieren geen inhaallessen hebben gevolgd in de vakantie. De leerkrachten waren daartoe niet bereid omdat ze het ministerie van Onderwijs, Wetenschap

en Cultuur niet vertrouwen. “Ook de lessen die vanuit het ministerie elke zaterdag zouden worden gegeven om kinderen extra te begeleiden zijn in daar nooit van de grond gekomen.”

De gedreven Hooplot beseft dat het geen project van een jaar zal moeten zijn. “Het zal een langtermijnproject moeten zijn omdat je

na een jaar nog geen duurzame verbetering zal hebben. Overigens, we zien nu al verbetering en hopen daarmee aan te kunnen tonen dat het project nuttig is. Wij hopen dan op meer financiering.”